Uyanabilmek Ne Güzel…

 “Geceye yenilmeyen her kişiye, ödül olarak, bir sabah ve bir gündüz, bir Güneş vardır.” S. Karakoç


“Harika şeyler başlamak üzere”
Seslenişiyle sabahın

Ne güzel
Uyanabilmek

Yıldızlar gizlenirken,
güzelliklere kanatlanmak
Bahar çiçekleri gibi
Yeniden dirilişi yaşamak

Nefes alıp vermenin.
Ümidin, sevmenin
Şevkle dolu gayretin.
Hayata gülümsemenin
Sabahlar kadar güzel hayallerin
Doyasıya farkında olmak

Ne hoş
Uyanabilmek

Kalan ömrümün
Şu ilk gününü
Tebessümle selamlamak
Yepyeni bir âlemin kapısından
Coşkuyla adım atmak
Seher rüzgârının ferahlatan serinliğini
Yüreğimle kucaklamak

Kanat çırpan kırlangıçlarla
Kollarını açan çiçeklerle
Rengârenk kelebeklerle beraber
Sabahın ilk ışıklarında
Güneş’in ilham veren doğuşunda
Umudun aydınlığında
Şahidi olduğum gecenin
Karanlığın, karamsarlığın dağılışında
Geçip karanlığın içinden
Yıldızları yüreğimde ve
Geceyi ardımda bırakarak
Mutlulukların ve acıların
Umutların ve bitirilmemiş hesapların
Sevinçlerin ve hüzünlerin üzerine
Güneş doğduğunda
Ve yıkanırken ruhum
Gönül pınarında
O sevinçle yaşamak
Taptaze bir ümitle
Coşku dolu bir gönülle
Başlangıç yapmak

Ne muhteşem
Uyanabilmek

Renk cümbüşü bulutlarda
Yüreklerde yansırken
Tekrarı olmayan bu sabahta
Yeni bir günün
Anlamlı bir hayatın
Gönüldeki baharın
Umut tomurcuklarının
Renklerin, cıvıltıların, rayihaların
Her bir sanatındaki nakışların
Topyekûn harikuladeliklerin
Işıltılı mucizelerin farkında olmak
Hayranlık ve şükürle hatırlamak

Ne harika
Uyanabilmek

Yine uyandım bu gün.
Güneş doğdu yine.
Yine nefes alıyorum
Gönlümün teşekkürünü sevinçle yaşıyorum

Hişşt, hişşt diye seslenen
Kırlangıçlara, kara duta
Yıldız çiçeğine selam verip
Ahenk içindeki harikuladeliklere
Umutlara kollarımı açarak
Yaşadığım her anın
Büyüleyici  hoşluğunu kavramak

Gülümsemek
Sevmek
Ümit dolu olmak
Yepyeni ufukların aydınlığında
Güzel başlangıçlara yelken açmak

Uyanabilmek
Gözlerimi açmakla yetinmemek
Uyanmak
Ne güzel. Ne hoş. Ne muhteşem. Ne harika.