En Büyük Hakikat

—————————————————————–
Anket sorumuz şu:
“-15 Yaşındaki yeğeniniz size:
– Niçin Allah’a inanıyorsun?
diye bir soru sorsa idi, ne cevap verirdiniz.”
—————————————————————–

EN BÜYÜK HAKİKAT…

Prof. Dr. Halim Ulaş
Merhaba yeğenim,

Güzel bir soru sordun. Böyle bir soru sorduğun için öncelikle seni tebrik ediyorum. Allah yaratmış olduğu her akla sorgulamayı, zaten gerekli kılmış. Şimdi gelelim; niçin bir yaratıcı olmalı, diye sorduğun soruya.

Hangi varlığa bakarsak bakalım; bir ilim, irade ve kudretin ürünü olduğunu görürüz.
İnsanların yapmış olduğu eserlere bakacak olursak; mesela bir sandalye diyelim, bir marangozun eseri. Bir cam bardak atölyede yapılmış. Bir ampul yine bir fabrikada üretilmiş. Yani insanın eseri, sanatı olan herşey, insanın çabasına, gayretine, ilmine, iradesine bağlı olarak ortaya konulmuş. Mesela seninle şu anda şu salonda oturuyoruz. Koltuklar var, vazo var, ampul var, güzel tablolar var. Yüz sene önce hiçbiri yoktu. Bunların bir kısmı, belki 10 sene önce belki 5 sene önce yapıldı. Mesela şu vazodan başlayacak olursak, malzemesine baktığımızda görüyoruz ki; demirden yapılmış. Tabiatta demir var mı? Elbette var. Bu demir için önce topraktan madenler süzüldü. Fabrikada ham demir elde edildi. Sonra çeşitli işlemlerden geçirildi, Sonra bir usta istedi ki, bir vazo yapsın. Ama bu vazo nasıl olmalı? Büyüklüğü ile, ölçüsüyle bir sehpanın üzerine konulmalı. Yanında bir iki tane taşı var. Üçü birlikte bir kompozisyon oluşturuyorlar. İnsanın gözüne estetik olarak güzel görünüyorlar.

Bunu tasarlayan usta, bunun bir sehpa üzerinde duracağını ve durduğu sehpanın da yeni ve güzel bir kompozisyon meydana getireceğini, insanda güzel bir estetik algısı uyandıracağını önceden tasarlıyor. Sonra bunu çeşitli işlemlerden geçiriyor.
Önce böyle birşey yapmayı arzu ediyor. Sonra bunun planını programını çıkarıyor ve nihayetinde ilmiyle, kuvvetiyle, ekipmanlarıyla böyle ve bunun gibi nice vazoları ortaya koyuyor. Diyebilir miyiz ki; topraktan kendi kendine çıktı bu vazo?
Evet, demir toprakta var. Ama kendi kendine demirin topraktan çıkıp böyle bir vazo olmasına imkân yok.

Ve yine mesela şu an elimize bir kâğıt kalem alsak, mesela benim ismim ne? Halim. Gel beraber kâğıda bir Halim yazalım. Kaç harf var kâğıtta? Beş harf var. Şimdi sana sorsam, şu gördüğümüz kalem, şu tuttuğumuz kağıt, yan yana senelerce dursalar, şu kağıdın üzerinde, Halim yazabilirler mi ?
Evet aynen senin de bildiğin gibi asla yazamazlar. Peki ne olmalı? Yazı yazmayı bilen biri olmalı. Bir ilim olmalı, sonra bir güç ve kuvvet olmalı. Sonra ilmi ve kudreti olan biri, yazı yazmayı istemeli. Demek ki ilim irade kudret dediğimizde bir üçleme söz konusu. Bu olacak ki; kâğıdın üzerinde Halim yazısı ortaya çıksın.
Şimdi şöyle düşünsek, karşında bir Halim yazısı var ve onun yanında ben varım. Ben mi mükemmelim yoksa bu yazı mı? Evet ben çok daha güzel yaratılmışım. Kaç harf var bu Halim kelimesinde? 5 Harf var. Bende ne kadar harf var? 100 trilyon hücre var. Peki benim 100 trilyon hücremi yazan birine ihtiyaç yok mu ? Elbette var. Kendi kendine olabilir mi? Hayır. Tesadüfen olabilir mi ? Hayır. Elimde 5 harfli kağıt üzerindeki yazının ortaya çıkması için bunu yazacak bir ilme kuvvete kudrete iradeye isteğe ihtiyaç varsa, yüz trilyon hücreyle beni yazmak ta elbette bir ilim irade kudret sahibinin eseridir. İşte böyle baktığımız zaman etrafımızdaki her şey mucize. Yani insanı aciz bırakan hadsiz işler var.. Saçımızın telini yapmak konusunda bile aczde kalıyoruz. Gözümüzü yapmak konusunda aczde kalıyoruz, Demek ki her şey bir mucize ve her şey insanın takatini aczde bırakacak kadar mükemmel ve muhteşem. Etrafımıza, gökyüzüne, yeryüzüne baktığımız zaman bu muhteşemliği görebiliyoruz. Şu hâlde, bir yaratıcının varlığı kesinlikle kaçınılmaz. Kalbimiz de, vicdanımız da, aklımız da; “ Allah vardır, birdir, atomlardan yıldızlara, hücrelerden galaksilere kadar her şeyi yaratan O’dur” hakikat ve hükmünü tasdik eder.
Kainattaki en büyük ve en yüksek hakikat budur. Hayatın merkezinde Yaratan varsa, hakiki manada hayat anlamını bulur. Hayat, hayat olur.